مقابله با اضطراب ورزشی
بسیاری از ورزشکاران بهترین عملکرد خود را در تمرینات نشان میدهند امّا به هنگام مسابقه و رقابت دچار احساس خفگی و نوعی واماندگی میگردند. اگر این اتفاق در مورد شما نیز صادق است ناراحت نباشید زیرا با انجام چند کار ساده میتوانید بر این اضطراب فایق آیید.
احساس خفگی چنین توصیف میشود: کاهش کارایی به دلیل مقدار زیادی استرس ادراک شده. به واژه «ادراک شده» توجه کنید. واژه کلیدی در این تعریف همین است. به خاطر بسپارید که استرس فقط در ذهن شما زندگی میکند و به شیوهای که شما یک موقعیت یا وضعیت را تعبیر میکنید. به عبارت دیگر، این شرایط خارجی نیستند که باعث استرس میشوند بلکه شیوه تفکر ما درباره یک رویداد است که احساس استرس، اضطراب و ترس را به وجود میآورد. برای ورزشکاری که در حین مسابقه دچار احساس خفگی و واماندگی میشود دانستن این نکته حائز اهمیت بسیار است که میتواند افکاری را که درباره آن رویداد دارد کنترل کند. آیا به شکست یا کمبود اطمینان به تواناییهای خود فکر میکنید؟ در این صورت، این گونه تفکرات منفی غالباً به اضطراب، عصبی بودن و تنش میانجامد. در یک چنین محیطی که درون خود ساختهاید چگونه انتظار عملکرد خوبی از خود دارید؟
مربیان سنتی معمولاً به ورزشکار کمک میکنند تا درک کند چرا چنین افکار و احساساتی درونش رشد یافته و سپس سعی میکنند که این فرایند را اصلاح کنند یا تغییر دهند امّا معمولاً توفیق چندانی به دست نمیآورند. علتش این است که دانستن این که چرا چنین افکاری برمیخیزد ممکن است جالب باشد امّا دانستن پاسخ این سوال، لزوماً برای غلبه بر مشکل کافی نیست.
پیش از رویداد
این را بدانید که دلشورهها و دلهرههای پیش از مسابقه، طبیعی هستند و آنها را بپذیرید. به مقابله با احساس عصبی بودن و اضطراب خود نپردازید. فکر نکنید که حالتی که دارید ناشی از ترس است. ترشح آدرنالین، عادی است و بخشی از آمادگی طبیعی بدن شما برای مسابقه است. به آن توجه کنید امّا روی آن تمرکز نکنید. پس از شروع مسابقه، این احساس فروکش خواهد کرد. هم از نظر بدنی و هم از لحاظ ذهنی آمادگی داشته باشید. همیشه در فاصله زمانی مناسبی قبل از رویداد در محل حاضر باشید زیرا عجله در رسیدن به محل باعث افزایش استرس میشود. قبل از مسابقه بدن خود را کاملاً گرم کنید. حرکات کششی انجام دهید. از قواعد مسابقه آگاه باشید و لباس مناسب به تن کنید.
برای چند دقیقه به تصویر سازی ذهنی بپردازید. راحت و آسوده تنفس کنید، چشمهایتان را ببندید و تجسّم کنید که همه کارها به خوبی پیش میرود و شما عملکرد خوبی دارید. این مثبت صحبت کردن با خود میتواند روحیه شما را تغییر دهد. با وجودی که ورزشکاران باید انعطافپذیری کافی برای واکنش در طول مسابقه را داشته باشند امّا شما باید با یک راهبرد کلّی در مورد شیوه مسابقه دادن وارد صحنه شوید. راهبرد شما میتواند ساده (مثل نگهداری یک ریتم یکنواخت) یا پیچیده باشد.
در حین رویداد
بر روی کاری که در دست دارید تمرکز کنید نه نتیجه آن. حواس خود را متوجه حال حاضر کنید و از فکر کردن به خیلی جلوتر یا پایان کار خودداری نمائید.
اگر متوجه شدید که افکار منفی به سراغتان آمده و یا به منفی صحبت کردن با خود پرداختهاید، متوقف شوید و فقط بر روی تنفستان تمرکز کنید. تمرکز بر روی ریتم تنفس، به طور خودکار شما را به حال حاضر برمیگرداند. لبخند زوری بزنید. این یک واقعیت است. اگر با افکار منفی دست و پنجه نرم کنید و نمیتوانید از شرّش خلاص شوید، فقط کافیست خودتان را مجبور به لبخند زدن کنید، حتی برای چند ثانیه. این عمل ساده، برای یک لحظه، روحیه شما را تغییر خواهد داد و شاید این همان زمانی باشد که شما نیاز داشتید تا به حالت عادی برگردید.
طوری مسابقه دهید که انگار نتیجهاش برایتان مهم نیست. اگر گرفتار افکار منفی شوید و انتظار بدترین نتیجه یا شرایط را داشته باشید، غیر ممکن است که بتوانید حداکثر توانائیهایتان را بروز دهید. اگر طوری مسابقه دهید که انگار نتیجهاش برایتان مهم نیست، در این صورت میتوانید آرامش داشته باشید و از مسابقه و رقابت لذت ببرید.
پس از رویداد
مسابقه را مرور کنید و عملکردهای خوبتان را به یاد آورید. بر روی اقدامات، افکار و رفتارهایی که به شما در عملکردتان کمک کردند تمرکز کنید. به چیزهایی که مانع عملکرد خوبتان شدند نیز توجه کنید امّا به سرعت فکر آنها را از سر بیرون کنید. این همانند اصل اجتناب از مانع در رانندگی است: به جایی که میخواهید بروید نگاه کنید، نه جایی که نمیخواهید بروید. هنگامی که بر روی چاله تمرکز کنید به ناچار درون آن میافتید. تمرکز بر روی جنبههای منفی رویداد به پیشرفت شما در آینده کمک نمیکند. به جای آن، بر روی زمانهایی که «موفق بودید» تمرکز کنید. این نوعی تمرین ذهنی برای مواقعی است که به تمرین مهارتهایی میپردازید که در رویداد بعدی مورد استفاده قرار خواهند گرفت. برنامه تمرین خود را طوری طراحی کنید که شرایط شبیه به مسابقه را برایتان شبیهسازی کند. تیمها و باشگاهها معمولاً چنین تمریناتی میکنند. اگر عادت داشتید که همیشه تنها تمرین کنید، پیوستن به یک گروه به نحوی که بتوانید این نوع شبیهسازی را انجام دهید را در نظر بگیرید. موثرترین تمرین آن است که شرایطی که در مسابقه با آن روبرو میشوید را شبیهسازی کند. متاسفانه مربیان معمولاً مانع میشوند تا ورزشکار بر واماندگی و احساس خفگی خود در حین مسابقه غلبه کند. آنها معمولاً به طور ناخواسته، با سعی در تشویق کردن ورزشکار، الگوی واماندگی را تقویت میکنند. مثلاً به ورزشکار میگویند «ضربه بعدی خیلی حساس است». این گونه حرفها تنها باعث افزایش فشاری که ورزشکار برای انجام عملیات حس میکند میگردد.
به یاد داشته باشید که اگر از الگوی افکار منفی، قبل و در حین مسابقه، آگاه باشید میتوانید بر حس واماندگی خود فایق آیید. افکار منفی در صورت تداوم، همچون یک گلوله برفی میغلطند و بزرگتر و بزرگتر میشوند. اگر خود را در چنین گردابی یافتید، فقط وجود آن افکار را بپذیرید و بگذارید بروند. بر روی تنفستان تمرکز کنید و طوری بازی کنید که انگار از آن لذت میبرید. در این صورت است که علیرغم شکستها و ناکامیهایی که گاه به گاه پیش میآید باز هم ازمسابقه و رقابت لذت خواهید برد.
منبع
"Dealing with Sport Anxiety", Elizabeth Quinn,
![IMG_0894[1].JPG](http://erfanisensi.com/pic/IMG_0894%5B1%5D.JPG)
![pic53[3].jpg](http://erfanisensi.com/pic/pic53%5B3%5D.jpg)
![3[1].JPG](http://erfanisensi.com/pic/3%5B1%5D.JPG)
![1[1].JPG](http://erfanisensi.com/pic/1%5B1%5D.JPG)
