بزرگان کاراته، ریوشو ساکاگامی (1993 – 1915)
در شهر کاوانیشی از توابع استان هیوگوی ژاپن بدنیا آمد. وی در ده سالگی فراگیری هنر رزمی کندو را آغاز نمود و در دوران نوجوانی نیز یادگیری ایآیدو (هنر کشیدن شمشیر) را شروع کرد. ساکاگامی با سعی و کوشش بسیار تمرینات در این فنون را ادامه داد و در سال 1934 نیز در دانشکده ورزشی کوکوشین دانشگاه توکیو ثبت نام کرد (رشته ورزشی وی کندو بود).
در زمانی که دانشجوی دانشکده کوکوشین بود به هنرهای رزمی کاراتهدو و کوبودو علاقهمند شد و تحت نظر استاد معروف اُکیناوایی مودِن یابیکیو شروع به فراگیری هنرهای اُکیناوایی نمود.

پس از فارغالتحصیل شدن از دانشگاه به اُساکا رفت تا به یکی از شاگردان خانگی (اوچی دشی) کنوا مابونی تبدیل شود. تا سال 1941 او توانست درجه مربیگری شیهان (مربی ارشد) را از استاد مابونی دریافت کند و سپس به زادگاهش بازگشت تا باشگاه خود به نام "گمبوکان کاراته دوجو" را افتتاح نماید.
استاد مابونی چندین بار از ساکاگامی بعنوان نسل سوم و وارث سبک و روش ایتوسو (ایتوسو ها) نام برده بود. در سال 1942 به دلیل تلاشهای وی در زمینه ترویج کاراته مفتخر به کسب عنوان رِنشی از سوی سازمان هنرهای رزمی ژاپن (داینیپون بوتوکوکای) گردید.
پس از مرگ استاد مابونی، ساکاگامی به توکیو رفته و در آنجا مدت زمان کوتاهی مشغول به تدریس کاراته شد، سپس در سال 1953 ساکن شهر تسورومی (نزدیکی شهر یوکوهاما) شد. در سال 1955 استاد ساکاگامی باشگاه مرکزی "انجمن ذننیهون کاراتهدو ایتوسوکای" را برای تعلیم هنرهای رزمی کندو، کاراتهدو، کوبودو و همچنین جودو را افتتاح نمود. چند سال بعد ساکاگامی شروع به فراگیری روش "ریوکیو کوبودو" تحت نظر استاد بزرگ ادوات رزمی یعنی سِنسِی شینکن تایرا شد و در سال 1959 به درجه مربیگری شیهان رسید و چندی بعد نیز در سال 1963 مفتخر به کسب دان هشت شد.
شهرت استاد ساکاگامی به عنوان یک هنرمند برجسته در هنرهای رزمی به یک افسانه تبدیل شد. دانش وی در زمینه هنرهای رزمی به حدی بود که او را دایرةالمعارف کیهون و کاتا مینامیدند. تا این هنگام وی دارای درجات دان پنج در آیکیدو، دان پنج در جودو و دان هفت در هنر رزمی جوکندو بود. در سال 1962 نیز وی مفتخر به کسب دان هفت و همچنین درجه استادی کیوشی در کندو گردید.
از بین شاگردان برجسته وی میتوان به پسرش شیهان ساداکه ساکاگامی (سرمربی و رئیس سبک ایتوسوکای)، شیهان سِیکو سوزوکی (بنیانگذار روش سِیکوکای شیتوریو)، شیهان فومیو دمورا (بنیانگذار شیتوریو ایتوسوکای در امریکا) و شیهان کِی تسومورا (بنیانگذار شیتوریو ایتوسوکای در کانادا) اشاره کرد.
در سال 1980 از سوی سازمان هنرهای رزمی ژاپن "فاجکو" استاد ساکاگامی مفتخر به کسب دان هشت و همچنین درجه استادی هانشی در کاراته شد. همچنین در سال 1987 به دان هشت ایآیدو نیز نائل گردید.
آخرین افتخار وی در زمان حیات کسب دان 10 از سوی سازمان سبکهای کاراته ژاپن "نیپون کاراتهدو رنگوکای" بود.
استاد بزرگ ساکاگامی در 28 دسامبر 1993 زندگی را به درود گفت. پس از مرگ وی یعنی در 22 ژوئن سال 1994 ساکاگامی از سوی فدراسیون کاراته ژاپن مفتخر به کسب دان 9 و همچنین درجه استادی هانشی گردید.

